هنر

تعداد منابع: 2 اصلي و 1 ارجاعي

شيمل، آنه ماري(1923 م-  )

578- خوشنويسي اسلامي، ترجمه‏ مهناز شايسته ‏فر؛ ويراسته صفر بيك زاده، تهران: مؤسسه مطالعات هنر اسلامي، چاپ اول/ 3000 نسخه، 104 ص، فارسي، وزيري (شميز)، بها: 16000 ريال.

فروست: مجموعه آثار هنر اسلامي - 3

شابك: 964-92904-2-7

كنگره: NK3636/5/A2SH88

ديويي: 745/619927

كد پارسا: B63307

عنوان متن ترجمه شده:

Islamic calligraphy

2 خوشنويسي در كشورهاي اسلامي

 نويسنده كه يك محقق غربي و شرقشناس برجسته است، در اين كتاب با ارايه نمودارها و تصاوير زيبايي از خوشنويسي ادوار مختلف كشورهاي اسلامي، به نكات اصيل و ارزشمند خطوط و نقاشيهاي اصيل اسلامي پرداخته است. نويسنده بر اين باور است كه از ميان تمامي هنرها، خوشنويسي را مي‏توان مهم‏ترين نمونه تجلي روح اسلامي به شمار آورد؛ زيرا خوشنويسي، چه در بخش معماري و چه در بخش كتابت، بر روي كاغذ يا منسوجات، آن‏گاه كه ترسيم كلام وحي باشد، خود سايه‏اي از همان واقعيت كتاب حقيقي است و اين لوح ترسيم يافته، سمبل همان لوح محفوظ است. و از اين منظر مي‏توان به عرفان اسلامي از همين مكتوبات پي برد. نويسنده همچنين بر اين باور است كه خوشنويسي اسلامي محدود به قرن و ملتي نيست؛ بلكه يك جريان برخاسته از فطرت زيبا طلبي و جوشش دروني انسانهاست.


محمدي (مقصود)، محمد(1347-  )

ï فيلمنامه فاصله مقدس. ‏(شماره 124)

فيلمنامه‏هاي مذهبي


نبوي، سيد عباس

579- هنر و ماوراء الطبيعة، قم: دفتر نشر معارف، چاپ اول/ 3000 نسخه، 252 ص، فارسي، رقعي (شميز)، بها: 13000 ريال.

شابك: 964-2030-01-0

كنگره: PH39/Hـ9N2

ديويي: 700/1

كد پارسا: B63264

2 مباني متافيزيكي هنر

 مجموعه مقاله‏هايي درباره هنر و ريشه‏هاي فرا طبيعي آن است. اين مقاله‏ها در همايش هنر ماوراء الطبيعه دانشگاه هنر ارائه شده و مشتمل بر عنوانهاي زير است: رسالت هنر و هنرمندان، مباني متافيزيكي زيبايي و هنر، تجلي مفاهيم اسلامي در هنر و معماري، هنر و ابداع اثر هنري، تجلي ماوراء الطبيعه در هنر، هنر و مفاهيم ماوراء الطبيعه، هنر و زيبايي، رابطه هنر با مفاهيم ماوراءالطبيعه، هنر، طبيعت و ماوراء طبيعت، تعاملات هنر و فرهنگ، پيوند تناسب و زيبايي با هنر و تعامل طبيعت و ماوراء الطبيعه در شكل‏گيري هنر. نويسنده در عين اعتراف به دشوار بودن جستجو درباره ريشه‏هاي ماوراءطبيعي هنر، آن را امري ضروري و اجتناب ناپذير تلقي كرده و عدم تناسب ميان ژرفاي هنر و معنويت ديرينه اسلامي ايران را با مجموعه‏هاي هنر امروز، نظير سينما، تلويزيون، نمايش، رمان و ابيات مورد انتقاد قرار داده است.