علوم سياسي

تعداد منابع: 9 اصلي و 4 ارجاعي

اسعدي، مرتضي

260- جهان اسلام، 2جلد/ جلد اول - دوم، تهران: مركز نشر دانشگاهي، چاپ اول، فارسي، رحلي (گالينگور)، عكس: در صفحات مختلف.

كنگره: DS35/6

ديويي: 909/097671

كد پارسا: B38653

$ شابك ندارد.

ويژگي‏مجلدات

    جلد1 : عنوان‏فرعي: اردن، افغانستان، الجزاير، امارات متحده عربي، اندونزي، بحرين، برونئي، 546ص، فهارس: اماكن، اعلام، منابع 485-491

    جلد2 : عنوان‏فرعي: بنگلادش، پاكستان، تركيه، 583ص، فهارس: اماكن، اعلام، منابع 507-517

2 جهان اسلام

 اين مجموعه دايرة المعارف‏گونه، اطلاعات جامعي درباره شئون مختلف زندگي كشورهاي اسلامي و موقعيتهاي سياسي، فرهنگي، تاريخي و جغرافيايي آنها ارائه مي‏دهد. مقصود از كشورهاي مسلمان در اين مجموعه، كشورهاي مستقلي است كه بيشتر ساكنان آنها (بيش از پنجاه درصد) مسلمان باشند. ترتيب كشورها بر اساس نظم الفبايي نام كشور صورت گرفته است. اطلاعات هر كشور در 9 قسمت: جغرافياي طبيعي و اجتماعي، تاريخ، قانون اساسي و حكومت اقتصاد، دفاع (اطلاعات مربوط به امكانات و بنيه نظامي، هزينه‏هاي نظامي و... ) آموزشي (شامل نظام آموزشي، نحوه تحصيلات و... )، رسانه‏ها، نظام حقوقي و امور اجتماعي ارائه شده است. در ارائه مطالب، از عكس و تصوير و آمارهاي مختلف استفاده شده است.

عنوان‏به‏لاتين:

An Introduction to evolution of government theory in Islam

2 دولت ـ نقش دولت

 درباره تبيين نظريه دولت در اسلام و تطورات آن است. به عقيده نويسنده، پيامبر اسلام از همان روزهاي آغازين هجرت خود در مدينه، حكومتي مبتني بر فقه و عدالت پايه گذاري كرد، و جانشينان خود را راويان حديث و عالمان به احكام دانست. وي از همان آغاز پيدايش اسلام، باب اجتهاد و تفقه را باز گذاشت و در عصر ائمه اطهار (ع)، فقها با اذن آنان، بر جامعه اعمال ولايت مي‏كردند و هرگونه ولايت سلاطين جور را نفي مي‏نمودند. نويسنده، نظريه ولايت فقيه را در نظر متكلمان و فقيهان شيعه اماميه امري روشن دانسته و با نقل اقوالي از آنان، به تطور اين نظريه تا عصرهاي متأخر اشاره كرده است. وي محقق كركي را نخستين كسي مي‏داند كه نظريه ولايت فقيه را در عمل آزمود. به باور نويسنده، ولايت فقها مطلقه است و آنان منصوب از طرف امام هستند نه مردم. وي در پايان به تبيين ديدگاه امام خميني در باب ولايت فقيه پرداخته است.

كد پارسا: B28571

2 حكومت اسلامي ـ مباني حكومت اسلامي؛ حكومت ـ مباني حكومت(علوم سياسي)

عنوان‏به‏لاتين:

Islam A Religion of Peace

2 صلح؛ خشونت ـ خشونت در اسلام(علوم سياسي)

 ديدگاه اسلام را نسبت به صلح و وفاق بيان نموده و جايگاه صلح و انديشه دوستي و آرامش را در قرآن و سنت توضيح مي‏دهد. نويسنده اين اثر را با هدف رفع سوء تفاهمات جهاني درباره اسلام و اصلاح چهره مخدوش آن در انظار جهانيان نگاشته است. وي، فلسفه و هدف صلح را آن‏گونه كه در قرآن بيان شده، بازگو مي‏كند و در ادامه، جايگاه و فلسفه صلح را در زندگي و آموزه‏هاي پيامبر اسلام بيان مي‏دارد. فلسفه مدارا در اسلام، جايگاه صلح در اخلاق سياسي - اجتماعي اسلام، و ديدگاه اسلام نسبت به جنگ و خشونت، از ديگر موضوعات كتاب است.

عنوان‏به‏لاتين:

Azadi Dar Falsafeye Siyasiye Eslam

2 آزادي؛ فلسفه سياسي(علوم سياسي)

 آزادي در اسلام را از نگاه فلسفه سياسي بررسي كرده است. نويسنده در اين پژوهش، در پي آن است كه برداشت خاص فلسفه سياسي اسلام را از آزادي تبيين كرده و قلمرو ويژه آن را از اين ديدگاه بررسي نمايد. وي، در بخش اول كتاب، به بررسي مفهوم آزادي از ديدگاه فلسفي و سياسي پرداخته و عناصر و مؤلفه‏هاي آن را تشريح كرده است. در بخش دوم، با بررسي مباني آزادي در فلسفه سياسي ليبراليسم، به مباني آن در فلسفه اسلام پرداخته است. بخش پاياني، قلمرو آزادي را در فلسفه ليبراليسم و اسلام مورد بررسي قرار داده و مطابقت عمل با حق، احكام عقلي، مصالح فردي و اجتماعي را از جمله مباني آزادي در اسلام دانسته است. حق رأي، حق تعيين سرنوشت، حق انتخاب حاكم، آزادي بيان، انديشه، احزاب و عقيده از ديگر موضوعاتي است كه نويسنده بدان پرداخته است.

كد پارسا: B38428

2 وحدت اسلامي ـ عوامل وحدت

 درباره وحدت و اهميت آن و سرزنش تفرقه و اختلاف است. نويسنده با بهره‏گيري از روايات رسول خدا (ص) به بيان عوامل و مباني وحدت پرداخته و معتقد است وحدت بايد بر اساس مكتب باشد. وي با مقايسه انقلاب اسلامي در عصر رسول خدا، با انقلاب اسلامي در زمان حاضر و در كشور ايران، هر دو را بر اساس مكتب و وحدت دانسته و با اشاره به پيامدهاي شوم تفرقه و اختلاف، به زمينه‏ها و علل آن پرداخته و نتيجه گرفته كه دشمن هميشه از راه اختلاف بر ما مسلط شده است. نويسنده در پايان، با اشاره به برخي از ديدگاههاي كلامي اماميه، به خدمات عالمان شيعه و ويژگيهاي امام مهدي (عج) پرداخته است.

كد پارسا: B60039

2 حكومت ديني ـ مباني حكومت ديني؛ ولايت فقيه(علوم سياسي)؛ حكومت اسلامي(علوم سياسي)

 تحليلي است از مفهوم انديشه سياسي اسلام. نويسنده به روش استدلالي و با بهره‏گيري از آيات، روايات و كتاب‏هاي فقهي، به پرسش‏هايي كه امروزه در اين باره مي‏شود، پاسخ گفته است. بخش نخست كتاب، به مهم‏ترين پرسش‏هاي كلامي در باب حكومت ديني به طور عام و حكومت اسلامي به صورت خاص اختصاص دارد و در بخش دوم، پيشينه تاريخي، ادلـه و اختيارات ولايت فقيه و نسبت آن با مردم، نهادهاي سياسي، آزادي و جامعه مدني بررسي شده است.

عنوان‏به‏لاتين:

Islamic Political Ethics: Civil Ssociety, Pluralism, and Conflict

2 اخلاق سياسي؛ جامعه مدني(علوم سياسي)؛ پلوراليسم ديني(کلام)

 اخلاق سياسي اسلام و تأثير ملاحظات ديني بر مشي سياسي كشورهاي اسلامي را بيان مي‏كند. نويسنده، ضمن اشاره به تعاملات اخلاق و قانون، مباني اخلاق اسلامي را درباره جنگ و صلح، تكثرگرايي، حقوق زنان، اقليتهاي ديني و حقوق بشر تبيين مي‏كند. به تصريح وي، هدف از نگارش اين اثر آن است كه خواننده را با چهره حقيقي اسلام آشنا سازد و بدين وسيله، اتهاماتي را كه در نتيجه تروريسم بين‏الملل و خشونتهاي ديني متوجه اسلام است، نفي كند. او در ادامه آثار نويسندگان و انديشمندان متقدم را كه درباره اين موضوع نوشته شده، نقد و تحليل مي‏كند. عنوان فصلهاي كتاب عبارت‏اند از: حكومت و جامعه مدني، ديدگاههايي درباره رابطه حكومت اسلامي و جامعه مدني، استقلال ملي و حدود در اسلام، اخلاق اسلامي در جامعه بين‏المللي.

كد پارسا: B38652

2 حكومت اسلامي ـ ضرورت حكومت اسلامي؛ ساختار حكومت اسلامي ـ كارگزاران ـ شرايط كارگزاران(علوم سياسي)

 تحليلي است از مباني سياست و حكومت در اسلام. نويسنده با اشاره به ويژگيهاي جهان‏شمولي و جامعيت اسلام، عقيده دارد كه قوانين قرآن با فطرت انسان هماهنگ است. سپس با استناد به آيات قرآن و احاديث، به ضرورت تشكيل حكومت اسلامي و ويژگي‏هاي كارگزاران اسلامي پرداخته است. تقوا، ساده‏زيستي، اخلاص تعبد، موقع‏شناسي، واقع‏نگري و قاطعيت از جمله صفاتي است كه اسلام براي كارگزار حكومت اسلامي لازم مي‏داند. نويسنده در فصل بعدي، به اصول سياست خارجي و روابط بين الملل در اسلام پرداخته و رسالت جهاني را در دعوت به خير، مبارزه با ظلم، استقلال اُمت اسلامي و نهي از ولايت كفار خلاصه نموده و اين موارد را از پايه‏هاي سياست خارجي اسلامي مي‏داند.